Kholod

<p>v te nochi svetlye pustye kogda v nevu gliadiat mosty oni vstrechalis' kak chuzhie zabyv chto est' prostoe ty</p><p>i kazhdyj byl krasiv i molod no okryliaias' pustotoj ona taila strannyj kholod pod odichaloj krasotoj</p><p>i serdtse vechno strogim meria on ne umel, ne mog liubit' ona liubila tol'ko zveria v nem razdraznit' i ukrotit'</p><p>i chuzhdoj-chuzhdoj zhal on ruku i sever sam spesha pomoch' krasivoj nezhnosti i skuke den' prevrashchal v zhivuiu noch'</p><p>tak vechno v nemom pustynnom v ob'iat'ia nochi ne spesha gliadelas' v kupu bledno-sinem ikh obrechennaia dusha</p><p>v te nochi svetlye pustye v te nochi svetlye pustye v te nochi svetlye pustye</p>